Patagonië: Fitz Roy en Cerro Torre
Eind december 2023 kwam ik samen met de Duitse alpiniste Susanne Süssmeier aan in El Chaltén, Argentinië. Eén doel stond ons helder voor ogen: het Chaltén-massief in Patagonië. De weersvoorspelling zag er goed uit, dus besloten we geen tijd te verliezen en direct op pad te gaan naar ons hoofddoel, de Fitz Roy, via de Supercanaleta. Technisch is dit niet de moeilijkste route naar de top, maar met 1.600 klimmeters door een lange sneeuw- en ijsgeul, die bovenin overgaat in rotsachtig terrein, is het alsnog een zeer serieuze onderneming. We bereikten de top voor zover bekend de tweede Nederlandse beklimming ooit van de Fitz Roy.
Niet lang daarna volgde een tweede hoogtepunt: op 12 januari 2024 stonden Susanne en ik op de top van de beruchte Cerro Torre, via de iconische Ragni-route (600m, tot 90° steil, M4). Deze berg staat bekend om zijn snow mushrooms paddenstoelvormige ijsformaties die zich vormen door de constante westenwind en om het aaneenschakelen van mix-terrein: rots, sneeuw en ijs door elkaar, wat het klimmen technisch en onvoorspelbaar maakt. Ook dit was pas de tweede Nederlandse beklimming van deze berg. Daarnaast pakten we nog een aantal kortere routes in het gebied, zoals op El Mocho, Aguja de la Medialuna en de Aguja Guillaumet.
Voor deze gedurfde Cerro Torre-beklimming kreeg ik in 2024 de “No Guts No Glory”-award van de NKBV, uitgereikt tijdens de jaarlijkse Herman Plugge Awards voor de meest toonaangevende Nederlandse alpiene prestaties van het jaar. Een mooie erkenning voor een klim die me nog lang zal bijblijven.
